در تاریخ 19 نوامبر 2012، دیوان بین المللی دادگستری رأی خود را در قضیه تعیین
حدود سرزمینی و دریایی میان نیکاراگوئه و کلمبیا صادر کرد. به رغم این که
نیکاراگوئه خواهان پرونده بود، اما دیوان در پایان، ادعاهای وی را نپذیرفت و ضمن
تعیین حدود درخواست شده از سوی نیکاراگوئه، با تعیین محدوده دریایی در خصوص مناطق
فلات قاره و منطقه انحصاری اقتصادی، تمام جزایر موجود در این محدوده را از آن
کلمبیا دانست. طبع دعاوی از این دست که به تحدید حدود سرزمینی و دریایی می پردازد
بدین نحو است که معمولاً قضات دیوان به اتفاق آراء به نتیجه ای مشترک می رسند.
نکته جالب توجه این که در رأی حاضر حتی قاضی ویژه نیکاراگوئه نیز علیه این دولت
نظر داده است و بیشتر بندهای اجرایی رأی به اتفاق آراء اتخاذ شده اند. از جمله
مفاد پایانی رأی این بود که کلمبیا بر جزایر داخل در محدوده دریایی تعیین شده از
سوی دیوان و مورد ادعای نیکاراگوئه، از حاکمیت برخوردار است که این امر اگرچه به
طریق ادلیه ارائه شده به شایستگی توسط اطراف اختلاف اثبات نگردید اما دیوان با
بررسی سایر امارات و دلایل از جمله حضور مؤثر کلمبیا در این منطقه و عدم اعتراض
نیکاراگوئه تا سال 1969 به این مسأله، حاکمیت کلمبیا بر جزایر این منطقه را اعلام
می کند. (Alburquerque,
Bajo Nuevo, East-Southeast Cays, Quitasueo, Roncador, Serrana and Serranilla)
موضوع بعدی درخواست تعیین حدود منطقه دریایی با یک خط میان
مناطق فلات قاره و منطقه انحصاری اقتصادی دو کشور از سوی نیکاراگوئه بود که دیوان
ضمن پذیرش این درخواست اعلام می کند که نیکاراگوئه قادر به اثبات این نکته نبوده
که منطقه فراتر از فلات قاره این کشور پیش شرط اتخاذ نظر کمیسیون تحدید حدود فلات
قاره کنوانسیون ملل متحد درباره حقوق دریاها 1982 را مراعات کرده و منطقه فراتر از
200 مایل دریایی میان دو کشور بر یکدیگر منطبق نیستند، دیوان خود را در جایگاهی
نمی بیند که بتواند در این خصوص اظهارنظر کند. در ادامه نیز به تحدید حدود مناطقی
می پردازد که از انطباق برخوردارند و با توجه به روش شناسی خود در رویه قضایی اش،
اقدام به تعیین حدود در این خصوص می نماید. در این باره می توانید به تصاویر مندرج
در بخش ضمیمه خلاصه رأی در اینجا مراجعه کنید.
در بخش بعدی نیکاراگوئه از دیوان می خواهد که اعلام کند
کلمبیا مانع از دستیابی این کشور به منابع طبیعی موجود در منطقه دریایی مورد
اختلاف شده و در نتیجه تعهدات بین المللی خویش را در این باره نقض کرده است که
دیوان پس از تعیین حدود و اشاره به حاکمیت کلمبیا بر مناطق اعلام شده، این ادعای
نیکارگوئه را نیز رد می نماید. برای مشاهده متن کامل رأی به اینجا و نظرات قضات به
اینجا مراجعه کنید.
ضمن این که در 4 می 2011 دیوان درخواست کاستاریکا را به
عنوان ورود ثالث به 9 رأی در برابر 7 رأی و درخواست مشابهی را از سوی هندوراس در
تاریخ 13 دسامبر 2007 نمی پذیرد. برای مشاهده کامل پرونده به اینجا نگاه کنید.
نکته حائز اهمیت این پرونده برای کشور ما می تواند توجه به
معیارهای دیوان در پرداختن به مضووع تعیین حاکمیت بر سر جزایر مورد اختلاف
نیکاراگوئه و همین طور نوع، سطح و کیفیت ادله ارائه شده طرفین در این خصوص باشد.
(بندهای 25 تا 103 رأی)