همانگونه که سایر دوستان ویلاگ نویس نیز اشاره داشته اند جنبش آزادیبخش فلسطین طی اعلامیه ای وفق ماده ۱۲ اساسنامه دیوان بین المللی کیفری صلاحیت خاص آن را پذیرفته است. بر  اساس این اعلامیه وزیر دادگستری جنبش آزادیبخش فلسطین از دیوان درخواست نموده است که نسبت به جرائم ارتکابی در سرزمین فلسطین از اول ژولای ۲۰۰۲ (تاریخ لازم الاجراء شدن اساسنامه رم) اعمال صلاحیت نماید. طی این نامه فلسطین پذیرفته است که بدون استثناء و تاخیر با دیوان وفق فصل نهم اساسنامه رم همکاری نماید. در این خصوص این سئوالات مطرح است:

۱- آیا موجودیت سیاسی فعلی فلسطین را می توان به عنوان یک دولت پذیرفت؟ به عبارت دیگر آیا عناصر لازمه تشکیل دهنده یک دولت (سرزمین-جمعیت-حکومت- اقتدار بین المللی) وجود دارد یا خیر؟ در این خصوص لازم به ذکر است که در گذشته نیز مقامات فلسطینی به منظور عضویت در سازمانهای بین المللی و یا کنوانسیون های بین المللی درخواستهایی را داشته اند که مورد موافقت قرار نگرفته و یا مسکوت گذاشته شده است؟ این موضوع در میان حقوقدانان بین المللی نیز طرفداران و مخالفانی داشته است. به طور مثال به این دو مقاله مراجعه فرمائید:

Francis A. Boyle,  The Creation of the State of Palestine

James Crawford,  The Creation of the State of Palestine: Too Much Too Soon? 

آیا دیوان بین المللی کیفری در پاسخ به این سئوال می بایست به موضوع و هدف اساسنامه رم یعنی از میان برداشتن فرهنگ بی کیفری توجه داشته باشد؟

۲- اما سئوال مهم دیگر اینکه در صورت وجود شرایط لازم آیا جنبش آزادیبخش فلسطین نماینده مشروع مردم فلسطین در نظام بین المللی به شمار می آید؟ اهمیت این سئوال در آن است که گروه حماس پس از انتخابات سال ۲۰۰۵ به عنوان دولت دموکراتیک مردمی انتخاب گردید. آیا دیوان بین المللی کیفری می بایست به این موضوع نیز بپردازد. دیوان به حقوق داخلی فلسطین به عنوان یک امر موضوعی تا چه میزانی می بایست وارد شود؟

۳- برای شروع به تحقیق دادستان دیوان چه ضابطه ای از اثبات در ارتباط با صلاحیت دیوان لازم است؟ آیا صلاحیت علی الظاهر کفایت می نماید؟

دیوان بین المللی کیفری متشکل از قضاتی است که عمدتا دارای سوابق حقوق کیفری بوده و کمتر با حقوق بین الملل عمومی آشنایی داشته و به این دلیل آمادگی لازم برای پاسخگویی به این مسائل پیچیده را ندارند. این عدم کفایت در قرار صادره علیه رئیس جمهور سودان به خوبی به چشم می خورد و می تواند شمشیر دولبه ای به شمار آمده که به نفع یا ضرر فلسطینیان باشد. 

شاید دیوان بین المللی کیفری منتظر خواهد ماند تا دادگاه بین المللی دیگر مستقر در لاهه یعنی دیوان بین المللی دادگستری نظریه مشورتی خویش راجع به مشروعیت اعلام استقلال یکجانبه کوزوو را صادر نماید و متعاقبا دیدگاه خود در ارتباط با فلطسین را با لحاظ نظر دیوان بین المللی دادگستری اعلام دارد.